The Hell With Perfection — Freedom for Photography!

Denise en haar onafscheidelijke Diana F+

‘Muziek maken’ staat voor haar gelijk aan ‘op ontdekkingsreis gaan’. Een toverdoos waar je altijd nieuwe emoties en energie uit kunt halen. We gaven haar een ‘sieradenkistje’ waar zij afbeeldingen aan moest onttrekken die haar vluchtige blik konden imponeren. Ze was hierin niet minder poëtisch dan met haar muziek. Met trots presenteren we u: Denise!

Kun je Lomography iets over jezelf vertellen?
Ik ben 24 jaar oud en de afgelopen 6 jaar heb ik eigenlijk aan mezelf gewerkt. Mijn eerste album ‘Dodo, do!’ kwam uit op 26 oktober 2010. Muziek maken was altijd een ontdekkingstocht voor mij – en dat is het nog steeds. Een toverdoos waar ik altijd nieuwe energie en emoties uit vis. Ik heb veel passie voor kunst zoals muziek, schrijven en fotografie. Alles wat een enkel moment in iets eeuwigs verandert fascineert me.

Welke aspecten van je muziek zijn analoog en wat maakt deze elementen beter dan de digitale?
Mijn muziek bestaat voor het grootste gedeelte uit akoestische instrumenten: gitaar, cello, viool en piano. Het is gebaseerd op kleuren en geluiden die in een analoge toonsoort het best tot hun recht laat komen. Ik gebruik vaak speelgoed en vervorm dan het geluid met ‘circuit bending’ om bijzondere geluidjes te pakken te krijgen, soms ook digitaal. Ik denk dat ik hierin ‘traditioneel’ ben, omdat ik denk dat elk analoog ding de authenticiteit van geluiden en intenties in stand houdt.

Kun je van je muziek leven? Denk je dat je goed bent of geluk hebt?
Helaas kan ik op dit moment totaal niet rondkomen van mijn muziek. In het artistieke domein (hier in Italië) is het altijd moeilijk om een evenwicht te vinden en genoeg geld te verdienen om van je passie je werk te maken. Naast muziek studeer ik diergeneeskunde en knoei ik wat met videobewerking. Ik vind het leuk om op verschillende terreinen bezig te zijn. Ik ben gelukkig als ik hoor dat iemand diep onder de indruk is van mijn muziek. Tegenwoordig is het alleen niet voldoende als je goed bent in het krijgen van de aandacht van het grote publiek, je hebt ook een beetje geluk nodig!

Hoe lang vind je Lomography al te gek?
Ik ben al heel lang gek op Lomography en ik ben altijd al gepassioneerd door fotografie, ook al ben ik pas kort geleden de analoge wereld ingestapt. Ik dacht dat het te moeilijk voor me was, maar toen ik m’n eerste rolletje vol had kon ik er geen genoeg van krijgen. Sinds de komst van digitale camera’s denkt iedereen de ‘fotograaf van de eeuw’ te zijn, maar ik vind niet dat je meteen een echte fotograaf bent als je alleen een nieuwe camera hebt. Een echte fotograaf legt pure emoties vast en vertrouwt nog steeds op basale, analoge regels. Het is namelijk veel gewaagder. Iedereen is goed met digitale camera’s: automodus aan en klaar is Kees!

Wat voor een cijfer geef je jouw eerste stapjes in deze analoge wereld?
Misschien een 6, of zelfs een 7+. Maar dat is alleen voor de moeite die ik er in heb gestopt om de pracht van de kleinste dingen vast te leggen. Soms is het zo moeilijk om standaard esthetische principes en systemen te ontwijken! Het leukste vind ik om met fotografie dezelfde emoties te uiten die ik met mijn liedjes creëer, niets voorspelbaars, maar iets instinctiefs en zuivers.

Omgaan met de Diana F+ is helemaal niet zo makkelijk, vooral in het begin niet. Je moet elkaar begrijpen, niet snel opgeven. Maar zodra je op elkaar bent afgestemd kan de camera je onverwacht resultaat geven. Hoe ging het bij jou?
In het begin had ik ook problemen. Ik had een ‘redscale’-rolletje maar het resultaat was niet echt overtuigend. Het kostte me 5 rolletjes voordat ik de eerste redelijke resultaten boekte. Het klopt, het is een kwestie van afstemmen. De camera moet je derde oog worden, een soort verlengstuk van jezelf. Alleen dan komen de foto’s vanuit je instinct en dan zie je gegarandeerd resultaat.

Beschrijf de Diana F+ in 5 woorden…
Mooi, handig, kleurrijk, creatief en instinctief!

Je bent vaak op pad. Waar wil je het meest met je nieuwe vriend de Diana F+ fotograferen?
Ik ben nogal verslaafd aan kale bomen en dieren. De natuur fascineert me en is mijn beste muze.

Kun je beschrijven hoe fotograferen met de Diana F+ voelt?
Heel speciaal! Het voelt net als het spelen van een spelletje waar je niet mee wilt stoppen!

Wat is het indrukwekkendste of vreemdste dat je ooit gefotografeerd hebt?
Ik heb nu vaak zin om foto’s te maken van gekleurde schoenen en jongleerkoorden, ik weet niet waarom.

Als je met je Diana F+ een foto zou mogen maken van elk dood, levend of denkbeeldig persoon, wie zou het worden en waarom?
Van al mijn vrienden, een voor een, in hun karakteristieke houdingen die ik uiteraard graag wil onthouden.

Op welke van alle Lomography-camera’s lijk je het meest? En waarom?
Misschien de Spinner omdat deze alles rondom in de gaten houdt. 360°, hij mist niets! Maar ik geef toe dat mijn manier van leven ook goed bij de Diana past: instinctief en praktisch, eenvoudig maar nooit saai.

Wat is je meest favoriete foto die je met de Diana F+ gemaakt hebt? En waarom?
Dat is er ongetwijfeld een uit de zeemeeuwenserie, omdat het voelt alsof ik droom als ik naar ze kijk. Ze zijn zo licht!

Heb je nog een persoonlijk advies voor alle lomografen?
Niet nadenken, gewoon schieten!

written by alessiab on 2011-06-09 #people #interview #redscale #pony #b-w #denise #diana #dutch #mare #lomoamigos #lomoamigo #musica #nederlands #muziek #salerno #gatto #cavalli #animali #doppie-esposizioni #denise-galdo #intervista-a-denise #denise-cantante #gabbiani #fattoria #muzikant
translated by lucassio

More Interesting Articles