Lomo LC-A+RL: Voor als je van kleuren houd

Kan je het nog herinneren? Toen je klein was en je je eerste kleurboek kreeg? Enthousiast als je was pakte je alle kleurstiften om het zo mooi mogelijk in te kleuren. En ging je in een overenthousiaste bui ook nog even door met kleuren op de muur toevallig?

Nu we ouder worden veranderen we. Onze onschuldige kinderlijke kijk op de wereld verdwijnt naar mate de tijd verstrijkt. Huiswerk, bijbaantjes en andere activiteiten zorgen voor de vervaging van de onvervalste creativiteit van een kind. Het gaat allemaal zo snel dat we misschien vergeten hoe je van die simpele poppetjes tekende. Wat vader, moeder en je broer voorstelde met je huis op de achtergrond.

Weleens gehoord van het gezegde “Don’t color outside the lines?”. Ik in ieder geval wel, maar als kind dacht ik, waar hebben ze het over?! Als ik een paarse koe wil tekenen, waarom niet? Moet het altijd een zwart/witte koe zijn met vlekken? Kwam de kleurpolitie mij anders oppakken ofzo?

In de fotografie zijn er vele regels, denk maar aan de compositie, film snelheid, spullen etc. De lijst met regels kent bijna geen einde. Als je foto niet perfect is, wordt je niet geaccepteerd bij een toelating of een wedstrijd oid. Ik ben benieuwd wie die regels überhaupt verzonnen heeft. Moeten we niet allemaal gewoon ergens beginnen en het gaandeweg leren? Net als een kind die leert lopen en praten? Het voelt alsof het een soort elite club begint te worden en alleen hele speciale mensen hier bij kunnen en mogen horen. Iedere week kocht ik trouw een fotografie magazine, maar ik heb het gevoel dat het alleen maar over megapixels, de sensor of het LCD scherm gaat. Waar is de kunst? De creativiteit? Waar is de pure schoonheid van analoge fotografie?

Ongeveer een jaar geleden begon met de Russische Lomo LC-A camera. Na een paar rolletjes besloot ik om deze Russische schoonheid te houden en wilde ik ook alle extra’s van de LC-A hebben. En echt niet dat ik zonder die Russische lens kon. Ik voelde mij weer als een kind die net dat kleurboek kreeg met al die kleurstiften.

Ik ben zo ontzettend blij dat ik in deze camera heb geïnvesteerd. Het heeft me gered uit de sleur van het leven. Ik weet dat het een beetje vreemd klinkt, maar het is waar. Ik hou van foto’s maken met dit toestel. Licht, makkelijk in gebruik en overal waar ik ga is het een makkelijk onderwerp om een gesprek te starten. Ik ben altijd op zoek naar tips en trucs die je niet kunt doen met de gewone automatische instellingen. Wat ik soms weleens vergeet is de instellingen voor de afstand. Ondanks ik dat soms eens vergeet, zien de foto’s er toch nog gaaf uit. Echt verrast ben ik over de creativiteit die zich uit in de foto’s. Kies een filmrolletje naar jouw voorkeur en je bent er klaar voor.

Ik vraag me weleens af vraag hoe Ansel Adams zou denken over de Lomo LC A+. Misschien lacht hij erom en gaat weer aan de slag met zijn eigen werk. Wellicht zegt hij wel “Just feel the moment and go for it”. Om eerlijk te zijn denk ik dat hij het wel goed zou vinden om ‘buiten de lijnen te kleuren’. Dus laten we ons gewoon weer kind voelen, pak je LC-A, denk niet aan al die regels en ga ervoor!

written by sthomas68 on 2011-05-06 #gear #review #film-speed #multiple-exposure #asa #vignetting #soviet-camera #russian-lens #cross-processing #nederland #dutch #holland #the-netherlands #nld
translated by stuffwedid

More Interesting Articles