เรื่องเล่าจากภาพถ่าย

2

เคยบ้างไหมที่มีภาพที่เห็นแล้วทำให้นึกถึงเหตุการณ์นั้น ๆ หรือภาพที่เราชอบมาก ๆ ที่ได้มาอย่างไม่ตั้งใจ เชื่อว่าเราต้องมีกันทุกคนแน่ ๆ เลย

ผ่านมาแล้ว 2 ปีหลังจากที่ผมได้พบรักกับ LC-A+ นึกย้อนไปในวันที่ซื้อ Diana mini (นึกตามใส่สีซีเปียให้ด้วยนะ) ผมมองสงสัยว่าเจ้ากล้องดำ ๆ ราคาแรงๆ ตัวนี้มีอะไรดี เดินวนดู 2 รอบแล้วก็หยิบมันขึ้นมา จำได้แม่นว่าผมถอนหายใจแล้วบอก อืม… มันเกิดมาเพื่อเรานี่เอง น้ำหนัก ขนาด มันเหมาะมือกับเรามาก จนต้องกลับมาเปิด internet หาข้อมูล ดูรูปไปน้ำลายไหลไป โอ่ว…อยากได้สุด ๆ

ช่วง 2 ปีที่ผ่านมาผมก็มีเจ้า LC-A+ RL ตัวเนี่ยแหละที่ติดตัวตลอด มันช่วยแก้เหงาได้เยอะมาก เบื่อ ๆ ก็เดินหาที่ถ่ายไปเรื่อย บางทีก็ได้ภาพสวย ๆ ถูกใจ แต่บางม้วนก็อยากเอาหัวโขกกำแพงฆ่าตัวตาย บางที LC-A+ ป่วยบ้างหน้ากากแตกบ้าง ส่งไปหาหมอแอดมิท 7 วัน ก็คิดถึงเหมือนขาดไรไปอย่าง ผมว่าหลาย ๆ คนก็คงมีความรู้สึกนั้นบ้าง ที่ผูกพันกับกล้องตัวโปรดของคุณซึ่งอาจจะไม่ใช่ LC-A+ ก็ได้

มาพูดถึงภาพถ่ายกันดีกว่า ผมว่าภาพบางภาพมีเรื่องเล่า อย่างที่พี่ ๆ หลาย ๆ คนพูดไว้ ในกิจกรรมงาน Black in white Exhibition ผมชอบมากเลยได้รู้เรื่องราวมากมายจากภาพถ่ายของแต่ละท่าน จุดพลังความสนุกให้เพิ่มมากยิ่งขึ้น จริง ๆ ผมก็มีเรื่องเล่าจากภาพของผมเหมือนกันนะวันนี้จะมาเล่าให้ฟังบ้าง

ภาพนี้เป็นประตูที่ที่ดินร้างเดินผ่านเกือบทุกวันตอนจะไปธนาคาร ผมชอบตรงที่ว่าผมถ่ายมาก่อนหน้านี้ 3 รอบ ภาพเบลอตลอด จนภาพนี้ผมบอกกับตัวเองว่าไม่เอาแล้ววันนี้กดครั้งสุดท้ายพอ (ยังคาใจ) แล้วผมก็ถ่ายแบบไม่สนใจ ปรากฏว่าล้างออกมาสมใจซะงั้น แล้วก่อนหน้านี้จะตั้งใจถ่ายทำไมเนี่ยเรา

เมฆก้อนนี้หลายคนคงได้เห็นมันก่อตัวขึ้นหลังวันกรุงเทพวุ่นวาย ผมก็ยังซ่าออกไปดูหนังแถวเมเจอร์ปิ่นเกล้า แต่ก็ต้องรีบกลับก่อนเวลาเคอร์ฟิว ผมนั่งสาย 40 ซึ่งใคร ๆ ก็รู้ว่ามันซิ่งมาก เห็นเมฆมาแต่ไกลแต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายเพราะมีตึกบังเต็มไปหมดแถมรถวิ่งเร็วมาก จนพอถึงจะข้ามสะพานพระปกเกล้าแค่นั้นแหละ มันโล่งมาก ๆ ระหว่างที่ตะลึงอยู่ผมก็รีบเปิดกระเป๋าหยิบกล้องขึ้นมาถ่าย แล้วคิดว่ามันจะรอดไหมเนี่ย วูบเดียวจริง ๆ ไม่มีถ่ายซ่อม สาย 40 มันซิ่งจริง ๆ !!!

ภาพนี้เป็นทริปถ่ายรถไฟ ก็เล่นสปินเนอร์ไปเรื่อยเปิดถ่ายพื้นถ่ายตึกแล้วเผลอหมุนฟิล์มไป 2 แกร๊ก อรึ๋ย…แย่แล้วรีบกดปุ่มเบิ้ลดีที่ยังทัน ยังเหลืออีกมุมนึงเลยถ่ายต้นไม้แถวนั้น เลยได้ภาพต้นไม้ซ้อนกับตึกนิดนึง ผมว่าสวยนะ ถ้าภาพมันพอดีอาจจะไม่สวยก็ได้

ภาพนี้ไม่มีอะไรมาก วันนั้นไปคุมสอบขึ้นสายเทควันโดแทนอาจารย์เทควันโดที่กรุงเทพคริสเตียน สอบนานมาก พอเสร็จกำลังจะเดินกลับเมื่อยคอพอดีครับ เลยเงยหน้าขึ้นไปเพื่อผ่อนคลาย เห็นมุมนี้พอดี แชะ!!!

ภาพนี้เป็นลูกชายของลูกค้ามา กำลังน่ารักเลย ตัวโตเร็วมาก ตอนนั้นกลับจากการไปทำธุระที่ธนาคารพอดี เลยมานั่งเล่นด้วยคลายเหนื่อย ทั้ง ๆที่ถือกล้องอยู่ (แต่ไม่ส่งกล้องให้เล่นหรอกฝันไปเหอะ 5555) รู้สึกว่าเป็นภาพที่ไม่ได้ตั้งใจกดถ่ายเหมือนเล็งจังหวะไรไว้ซักอย่าง แต่พลาดก็เลยได้ภาพสดใสธรรมชาติแบบนี้ ฟลุ๊คดีแฮะ

ภาพสุดท้าย ช่วงนั้นยังไม่มีแฟนครับเหงา วันนั้นก็ทำงานเหนื่อย แต่ก็ยังไม่อยากกลับบ้าน พอลงรถไฟฟ้าสนามกีฬาผมก็ยืนดูบอล แล้วเอากล้องส่อง ๆ จะถ่ายอะไรดีนะ (ออกแนวโรคจิต) แล้วผมก็กดลงไปที่สนาม ตามด้วยเบิ้ลบนฟ้าแบบไม่ได้คิดอะไร ผมเลยรู้สึกว่าภาพมันออกมาจากความรู้สึกเหงา ๆ ในตอนนั้นจริง ๆ (อาจจะมีพลังงานหรือวิญญาณอยู่ก็เป็นได้)

ยังมีอีกหลายภาพที่อยากจะเอามาแชร์ แต่จริง ๆ แล้วผมก็อยากเห็นภาพจากเพื่อน ๆ เหมือนกันนะ บางทีก็อยากรู้ว่าภาพไหนสำคัญกับเพื่อนๆยังไงบ้าง หรือมีที่มาแปลก ๆ บ้างหรือเปล่า ลองเขียนบทความมาเล่ากันดูไหม อย่างน้อยการที่เราเห็นที่มาของภาพแต่ละคน อาจจะจุดไฟให้เราอยากถ่ายภาพแล้วก็รู้จักกันมากขึ้นก็ได้ จะรออ่านอยู่นะ

written by wapclub on 2011-12-07 #lifestyle

2 Comments

  1. hhjm
    hhjm ·

    เขียนได้น่าอ่าน ชวนติดตามมาก

  2. wapclub
    wapclub ·

    @hhjm ขอบคุณครับ ลองเขียนเรื่องรูปมาเล่าบ้างไหมครับ จะรออ่านนะครับ :D

More Interesting Articles