The World’s Most Creative Instant Camera: Now Available For Pre-Order

Header
Have an account? Login | New to Lomography? Register | Lab | Current Site:

Stratski's knutselhoekje: de Janus-camera

Janus is een Romeinse god met twee gezichten. Een passende naam voor een camera die de film van twee kanten tegelijk kan belichten. En het mooie is: het is helemaal niet zo moeilijk een Janus-camera te maken.

Foto van stratski

Een tijdje geleden zag ik dit artikel over de Smena Siam, over twee Smena’s die aan elkaar waren gemonteerd tot een soort siamese cameratweeling. Zoals wel vaker bij het lezen van dit soort artikelen was mijn eerste reactie: Wow. Dat wil ik ook! Overmoedig geworden door het succes van mijn gehackte wegwerpcamera besloot ik een kansje te wagen.

Nou heb ik geen twee Smena’s, en zelfs als ik ze had, zou ik het niet over mijn hart kunnen krijgen ze te verzagen. Maar ik heb wel een kringloopwinkel vol prutcameraatjes om de hoek. Ik besloot eenvoudig te beginnen, en eerst maar eens een pinholecamera achterop een gewone camera te monteren.

Stap één was dus de gang naar de kringloopwinkel voor een goedkoop en simpel cameraatje om op te offeren. Het werd de Jack’O, een camera die me vooral aansprak omdat de originele verpakking meldde dat er maximaal 24 opnames mogelijk waren, terwijl de camera door de verpakking en de (doorzichtige) body heen al liet zien dat de teller echt tot 36 ging.

De Jack’O camera, met geïntegreerde en opengeklapte lensdop.

Na zo goed als zorgvuldig meten bepaalde ik waar het gat in de achterklep moest komen en ging ik aan de slag met een hobbymes. Dat viel nog niet mee! Het bleek taai plastic te zijn. Na een uurtje vrij vruchteloos kerven met gevaar voor eigen slagaders kwam Man des Huizes thuis en suggereerde een aansteker om het mes te verhitten. Dat ging al beter, en na een kwartiertje verhitten en gaatjes smelten was daar een vrij aardig rechthoekig gat, en nog op de goede plek ook.

Het was wel wat rafelig, maar met een schuurpapiertje waren de ergste bramen en scherpe randjes wel weg te krijgen. Daarna even onder de kraan het stof en gruis eruit gespoeld. Bij een echte camera niet aan te raden, maar bij zo’n plastic geval met maar een enkel lensje kan het weinig kwaad. Wel goed laten drogen op de verwarming natuurlijk, ander gaat je film plakken.

Volgende stap was de constructie van een pinhole-body. Vergelijkbaar met de lucipin, maar in plaats van het luciferdoosje in elkaar te schuiven, heb ik ze hier op elkaar geplakt, om de body iets dieper te maken, voor een iets grotere brandpuntsafstand. Het gat dat ik nog had liggen leek me wat aan de grote kant, en dan is een iets grotere afstand tot de film beter, meen ik mij uit halfvergeten artikelen te herinneren.

Pinhole body.

Die werd vervolgens met zwart tape over het gat heen geplaatst, zodat de pinhole netjes achter de lens zit. Goed afdichten natuurlijk, er mag geen licht tussen camera en pinhole body vallen. Jack’O was nu Janus geworden.

De film wordt nu gewoon in de camera gelegd. Wil ik een gewone foto, dan meem ik die en spoel door. Wil ik een (redscale) pinholefoto, dan neem ik die, druk dan af met de lensdop ervoor, en spoel door. Wil ik een combi, dan druk ik af, neem een pinholefoto (of andersom), en spoel door.

En werkt dan nou? Jazeker! Weliswaar hebben de pinholes nogal de neiging de gewone foto’s te overstemmen, maar over het algemeen werkt het heel aardig!

Ik daag jullie uit er ook één te maken! Dit ontwerp leent zich natuurlijk ook nog voor allerlei variaties. Met een masker binnenin kun je een soort splitzer-foto’s maken: half gewoon, half redscale zonder overlap. Of je bouwt er dezelfde MX-functie of B-setting in als bij de gehackte wegwerpcamera. Of alles tegelijk. Ik ben benieuwd wat jullie ervan maken.

written by stratski

1 comment

  1. desibel

    desibel

    Geniaal weer!

    over 1 year ago · report as spam

Read this article in another language

This is the original article written in: Nederlands. It is also available in: Československy, Русский & English.