Community_cup_july_2014
0 : 5

Monday 12:00 CET to Tuesday 12:00 CET – Build 5 LomoWalls which represent your love for analogue – Reward: 5 Piggies

0 : 1

Tuesday 12:00 CET to Wednesday 12:00 CET – Write a blog entry about why you love analogue photography – Reward: 5 Piggies

0 : 50

Wednesday 12:00 CET to Thursday 12:00 CET – Upload 50 Photos - Reward: 5 Piggies

0 : 1

Thursday 12:00 CET to Sunday 21:00 CET – Who do you think will win the huge climax to the football fiesta in Brazil? Take a lucky strike and make your guess in our magazine article - Reward: 10 Piggies

Have an account? Login | New to Lomography? Register | Lab | Current Site:

Noem het nostalgie - maak kennis met Lomo Amigo Maarten van Riel

Historicus van beroep en fotograaf in zijn vrije tijd - Maarten van Riel, onze nieuwste Lomo Amigo, heeft een fraai verhaal geschreven en prachtige foto's gemaakt. Benieuwd? Lees gauw verder.

Maarten van Riel

Naam: Maarten van Riel
Stad: Utrecht
Land: Nederland

NOEM HET NOSTALGIE

Vertel eens….
Als kind had ik een plastic camera van een onbekend Aziatische merk en fotorolletjes van Kruidvat. Ik fotografeerde dieren, landbouwvoertuigen en stillevens der natuur. Over het algemeen waren het weloverwogen beelden die ik vastlegde, maar zeker weten doe ik het niet. Fotografie heb ik later niet bewust door ontwikkeld, ik heb geschiedenis en internationale betrekkingen gestudeerd. Na mijn afstuderen heb ik een boek geschreven, Zaterdagmiddagrevolutie (Boom, 2010), en sinds anderhalf jaar ben ik als historicus betrokken bij het opsporen van explosieven uit de Tweede Wereldoorlog.

Analoog/Lomography?
Tot vorig jaar gebruikte ik hoofdzakelijk een Canon EOS400D en af en toe draaide ik een zwart-wit rolletje op de oude Chinon van mijn vader. Maar ik ging steeds vaker analoog fotograferen met een afgedankte Minolta uit de jaren negentig. Vrienden merkten dat op en hebben me met mijn verjaardag een Holga gegeven. Dat is niet de meest praktisch camera, maar daardoor raakte ik wel vertrouwd met Lomography. Sinds begin dit jaar ben ik definitief afgestapt van digitaal fotografie. De ooit met zoveel gelukzalige gevoelens aangeschafte Canon ligt werkeloos onder de kast. Vijf analoog toestellen liggen verspreid door het huis en een schoenendoos vol rolletjes staat in het dressoir.

Berlijn 2010. Chinon camera met Ilford rolletje.
Holga 2010.

Wat doe je ermee?
Omdat ik nooit een opleiding fotografie heb gevolg ben ik niet bekend met conceptueel denken. Maar fotoboeken (favoriet zijn Satellites van Jonas Bendiksen, The Roma Journeys van Joakim Eskildsen en een overzichtswerk van Martin Parr) inspireren en motiveren mij om thematisch te fotograferen. Sinds 18 juni dit jaar ben ik dan ook begonnen aan project Wendepunkt – het registreren van mijn dertigste levensjaar.

Wendepunkt, vrijdag 24 juni 2011 te Utrecht

Hoe kijk je tegen fotografie aan?
Wat onbewust ook een rol heeft gespeeld bij mijn keus om definitief de Canon weg te leggen, is de vanzelfsprekendheid waarmee digitaal wordt gefotografeerd. De Britse alleskunner John Ruskin (1819-1900) kon zich, blijkens Alain Bottons De kunst van het reizen, ontzettend opwinden over de vanzelfsprekendheid waarmee mensen foto`s maakten: ‘In plaats van het fotograferen te benutten als een aanvulling op het actieve, bewuste kijken, beschouwden ze het eerder als een alternatief daarvoor en schonken ze minder aandacht aan de wereld dan ze voorheen hadden gedaan, in het vertrouwen dat ze zich die dankzij de foto automatisch toe-eigenden.’ Natuurlijk is daar ook een verklaring voor: mensen in de 21e eeuw, in tegenstelling tot die in Ruskins 19e eeuw, reizen meer dan ooit. Meerdere vakanties per jaar, weekendjes weg en dagtochtjes, kortom; de gemiddelde (westerse) mens is steeds vaker van huis. Fotografie wordt door die mensen aangewend om herinneringen vast te leggen en te delen via social media. Volgens mij willen mensen zich niet zo zeer iets toe-eigenen, zoals Ruskin het ooit verwoorde.

Het vastleggen van een weekendje Frankrijk met vrienden, 2011.

Sprocket Rocket?
Analoog fotograferen dwingt je tot beter kijken en nadenken – de filmrolletjes en de ontwikkeling zijn weliswaar goedkoper dan vroeger, maar duurder dan het overzetten van digitale beelden op je computer. Met de Sprocket Rocket is dat wat mij betreft niet anders. ‘Veel licht’, zo luidde het devies toen ik hem kreeg, ‘en niet te weloverwogen schieten’. Op vakantie in Spanje en Portugal heb ik de Sprocket Rocket uitgebreid getest, maar bijna alle foto`s zijn weloverwogen genomen.

Portugal 2011. Weloverwogen foto.

Jammer dat bijna een heel rolletje overbelicht was, ik dacht onwijs toffe foto`s genomen te hebben in de Mezquita te Cordoba. Ik had bedacht dat ik de camera op een hoge vitrinekast kon leggen, en dan 30 seconden lang de Bulb-shutter indrukken. De eerste poging mislukte omdat een bewaker me aansprak op mijn houding – ik stond zwetend tegen de vitrinekast aangeleund. De volgende poging bleek bij thuiskomst mislukt… Vaak heb je gewoon geluk nodig. Toen ik een Lomography rolletje op mijn oude Chinon had gedraaid, maakte ik precies een mooie foto van een wielrenner die langskwam in Noord-Spanje. Verder zijn er voortdurend oude mensen die perfect door je beeld lopen…

Aan de sprockets gaatjes moest ik in eerste instantie even wennen, maar uiteindelijk creëren ze bij sommige foto`s een meerwaarde.

Noord-Spanje 2011, Sprocket Rocket.
Lissabon 2011, Sprocket Rocket

Het aller tofste aan de Sprocket Rocket is toch wel dat hij breedbeeld is en dat hij over een terugdraaifunctie beschikt. Daardoor zijn deze twee onderstaande foto`s bijzonder geworden – ze zijn dan ook mijn favoriet van de serie.

Portugal 2011, terugdraaifunctie Sprocket Rocket
Duitsland 2011, terugdraaifunctie Sprocket Rocket

Wat fotografeer je eigenlijk?
Mijn voorkeur ging altijd uit naar stillevens, maar steeds vaker fotografeer ik mensen. De Sprocket Rocket leent zich natuurlijk goed voor snapshots – een onontwikkelde techniek van me. Ik merk dat de mogelijkheid van snapshotten sterk afhangt van het land waar je bent. Op de Balkan kun je mensen bijvoorbeeld beter eerst vragen of je ze mag fotograferen. Handige oplossing is het fotograferen van iemands rug – zoals onlangs een item op jullie site. Voor Wendepunkt fotografeer ik dus mijn eigen leven (al is dat soms heel moeilijk, want wat representeert je leven?) en vertrouw ik op mijn Minolta, ondanks dat de Sprocket Rocket voor verassende beelden zorgt. Met Lomography nodigt het resultaat uit tot kijken.

Münster 2011. Snapshot.
Berlijn 2011. Snapshot

Als je foto selectie een soundtrack moest krijgen, wat zou dat dan zijn?

  1. The Cure – Play for the Day (voor de donkere foto`s)
  2. Fool`s Gold – Surprise Hotel (voor de zomerse foto`s)
  3. Kings of Convenience – Boat Behind (voor als foto`s nostalgisch worden)

En hoe nu verder?
Tja, op dit moment ligt de Sprocket Rocket netjes in de kast – te weinig licht buiten! Ik ga me focussen op Wendepunkt, waarvan een selectie het café van De Balie in Amsterdam opleukt deze maand (oktober/november 2011). Maar de Lomography-ervaring van deze zomer smaakt naar meer. Ik wil andere dingen gaan proberen en daarom zal ik zeker Lomo-rolletjes blijven gebruiken.

Diverse foto’s van Maarten van Riel:

De Sprocket Rocket is de eerste groothoek camera volledig gewijd aan de sprocket gaatjes. En met de twee draaiknoppen zijn meervoudige belichtingen gemakkelijker dan ooit! Maak waanzinnige creaties met deze groothoek master! Check de Sprocket Rocket in onze Online Shop!

written by mrmaart

No comments yet, be the first

Read this article in another language

This is the original article written in: Nederlands. It is also available in: English & Deutsch.