เชียงคาน-เมืองที่เหมาะจะพาตัวเองไปสัมผัสกับความง่ายและงาม พร้อมๆกับความหนาวเย็นที่กำลังเริ่มมาเยือน...
Photo by dakadev_pui
กรุงเทพเย็นกว่าปกติ…
ป๊ะป๋า เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ นักเขียนนวนิยายอเมริกันเจ้าของรางวัลโนเบล สาขาวรรณกรรมปี 1954 เคยบอกไว้ว่า ให้ขึ้นประโยคแรกบนข้อเขียนด้วยประโยค จริงที่สุด ซึ่งวาบรู้สึกแรกในวันนั้น (ใช้กรณีในวันที่ประโยคต่างๆดูจะตีบตัน หลั่งไหลยากราวท่อระบายน้ำตัน) แล้วประโยคต่อๆมาจะไหลทะลักตามมาเอง
ใช่…วันนี้กรุงเทพเย็นกว่าปกติ พาลให้ผมนึกนึกการเดินทางไปท่องเที่ยวยังทางตอนเหนือของประเทศซึ่งอุณหภูมิน่าจะต่ำกว่าในกรุงเทพอยู่หลายองศา แต่หากไปอยู่ในเขตโซนเหนือหรือภาคอีสานตอนบนของไทยจริงๆ อุณหภูมิองศาความรักของหนุ่ม-สาวที่เดินทางไปเที่ยวในเขตอากาศเย็นๆ อาจจะเร่าร้อนแปรผกผันกับสภาพอากาศก็เป็นได้ อย่างไรก็ตามอากาศเย็นกับเทศกาลส่งท้ายปีเก่า-ต้อนรับปีใหม่ ทำให้ผมย้อนนึกไปถึงการเดินทางเมื่อปีสองปีก่อน ซึ่งเท้าของผมพาตัวเองไปปรากฏตัวที่อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย เมืองที่ใครและใครอยากไปสัมผัสบรรยากาศเย็น พร้อมรับรสสิ่งที่บ่งบอกว่าโลกยังหมุนช้ากว่าที่เป็น
เชียงคาน เมืองเล็กๆ ที่โดนผู้คนมากมายให้ความสนใจมาสัก 4-5 ปีแล้ว ใครและใครอยากที่จะเดินทางไปท่องเที่ยวสักครั้ง ด้วยคำร่ำลือถึงความงามและสงบ และผู้คนที่อัธยาศัยไมตรีดี บวกกับอากาศเย็นๆช่วงส่งท้ายปี ทำให้เชียงคานน่าจะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอยู่ในตัวเลือกแรกๆของผู้ที่หลงใหลการท่องเที่ยวเคล้าลมหนาว
เมื่อถีบตัวเองเข้าไปในความหลัง ผมเคยยักยอกเวลาของตัวเองเดินทางไปเที่ยวเชียงคานด้วยความตั้งใจและไม่ตั้งใจในคราวเดียวกัน
ผมไปแบบไม่รู้ข้อมูลอะไรเลย หากจะมองในมุมบวกของการที่ไม่รู้อะไรเลยก็คือทำให้เวลาเจอสิ่งต่างๆ พาลตื่นเต้นและสนุกไปกับอารมณ์ส่วนตัวทั้งหมด ดีกรีความสุขของการท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นตามจังหวะด้วย เพราะเรากำลังเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ
Photo by dakadev_pui
เสน่ห์ของเชียงคาน อำเภอเล็กๆ ณ เวลานั้น ตามความรู้สึกส่วนตัวคือยังเป็นเมืองที่โดนความก้าวร้าวของความเจริญคุกคามอยู่ในอัตราไม่มาก
เวลานั้น หากจะหาซื้อความง่ายดายแบบที่เราเดินเข้าร้านสะดวกซื้อ รับรองได้ว่าที่นี่ไม่มี
เรื่องเล็กๆแค่นี้ก็ทำให้ผมลื่นลงไปในหลุมรักของเชียงคานแล้ว และจากบทสนทนาหลังชามข้าวเปียกได้ข้อสังเกตว่า คนเชียงคานส่วนใหญ่ (ผมไม่กล้าสรุปว่าทุกคน) ยังไม่ต้องการและพร้อมใจยักไหล่ให้ร้านสะดวกซื้อ เพราะ การคืบคลานมาของสิ่งสะดวกสบาย(ที่เกินความจำเป็น) หมายความว่าท้องถิ่นของพวกเขากำลังสูญเสียตัวตนดั่งเดิมไป
ถ้าจะว่ากันถึงความสวยงามของสถานที่ท่องเที่ยวและวิถีชีวิต เชียงคานจะเปิดประตูให้เราได้พบ เสน่ห์ปลายริมแม่น้ำโขง ธรรมชาติที่สวยงาม วิวที่เชียงคานนี้สวยชนิดที่ว่า หาชมแบบนี้ได้ยากจากที่อื่น รูปแบบบ้านเรือนเป็นลักษณะเรียบง่าย กรุ่นกลิ่นความโบราณที่ยังมีชีวิตอยู่ หรือหากจะหาวิวสงบจากบนยอดเขา เราก็สามารถหาได้ จะไกลจะใกล้ก็สุดแท้แต่แรงขับจากกระเป๋าเงินและเวลาของแต่ละคนว่าจะสุรุ่ยสุร่ายได้แค่ไหน
นอกจากนี้ เชียงคานยังมีประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่น่าสนใจในแง่มุมของผู้คน เพราะคนเชียงคาน คือ คนสายเลือดเดียวกับ หลวงพระบาง จึงมีวัฒนธรรมที่คล้ายคลึงกันหลายอย่าง ตั้งแต่ภาษาหรือการตักบาตรข้าวเหนียว
Photo by dakadev_pui
ถ้าจะบอกว่าเชียงคานเป็นเมืองที่น่าพาตัวเองให้ไปสัมผัสสักครั้ง ยิ่งไปสัมผัสในช่วงอากาศเย็น จะยิ่งเพิ่มความประทับใจมากขึ้นอีกระดับหนึ่ง ก็คงจะไม่ผิดเพี้ยนจากความเป็นจริงมากนัก
และเมื่อถึงบรรทัดนี้ ผมต้องขอบคุณ ป๊ะป๋า เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ที่ช่วยแชร์ประสบการณ์เวลาที่คิด-เขียนไม่ออก โดยให้เริ่มต้นประโยคแรก ด้วยประโยคความจริงแห่งความจริงที่สุดของวันนั้น
ใช่…ความจริง(สำหรับผมและอีกหลายคน) คือกรุงเทพเย็นกว่าปกติ แต่เมื่อถึงย่อหน้านี้ ผมอยากจะเปลี่ยนประโยคขึ้นต้นเสียใหม่ เพราะผมมีความจริงแห่งความจริงที่มากกว่าประโยคเดิม
ประโยคนั้นคือ กรุงเทพเย็นกว่าปกติและทำให้ผมคิดถึงเชียงคาน
3 comments
hhjm
โอ้ยยย....อยากไปก่อนที่จะศิวิไลซ์มากไปกว่านี้
wapclub
คิดถึงของกิน
dakadev_pui
@hhjm @wapclub อากาศเย็นๆแบบนี้ น่าไปนะครับ : )