Have an account? Login | New to Lomography? Register | Lab | Current Site:

analog sevdalilarinin vazgecilmez yeri: Sirkeci

ilk diana filmlerimi basitrmaya gittigim gun, yil 2010, sirkeci tren garinin onundeki cop sepeti ve ben. siyah beyaz ilk filmim.

filmlerim hazir.
son bir kare kaldi. onuda cektikten sonra filmi sarip baskiya vericem.
napsam ne etsem.
hah ‘abicim ya bi saniye beni cekebilir misin?’
‘iste abicim su minik seyi asagi indiriceksin, cok kolay’
yoldan gecen abi beni cekerse, o fotograf nasil cikar acaba endisesi.
olsun denemeye deger rahatlamasi.
derken’ abi cekti bile..
ardindan alisilmis kamera sesinin eksikliginin yarattigi kafa karisikliginin meshur suali:
‘e cekti mi yani simdi bu …’

sirkecinin fotografcilar carsisinin hemen yaninda kucuk bir dukkan vardir.
“Kristal Fotografcilik”
simdi tasindi ve sirkeci tren duraginin hemen ilersinde, ana yolun ustunde sagda kalan kocaman bir dukkan oldu. Istanbulda ki analog sevdasi buyudukce, kristal fotografciligin kalbide buyudu. kalbi buyuyunce sigamadi minik yere. tasindilar. cok da guzel ve ferah oldu.

filmlerin yarisi bos veya siyah cikti tabi. ilk fotograflariniz o sekilde cikarsa hiiic moraliniz bozulmasin. normaldir. normalmis. normal olsun. isigin ayarlanmasi, kadraja nelerin sigabilecegini ongormek, zamanlama falan derken, hepsi tek saniyelik diana’nin o minik denklansorune bagli olmasi isleri ilk baslarda zorlastiriyor. Bu arada siyah beyaz fotograflarin arasindan en cokda yoldan gecen abinin fotografini begenmem cok entresan bir duygu olmustu.

ilk filmlerimi bastirmamla basladi sirkeci-eminonu ile olan iliskimiz. fotograf cektikce gittim sirkeciye, sonra bi baktim bir gun elimizde cay, cok yakin bir arkadasimla oturmus, eminonu caminin merdivenlerine oturmus, sohbet ediyoruz. bahanemiz hazir, benim fotograflarimi bekliyoruz. hayatimin en guzel anilarindan biriydi diyebilirim. caminin merdivenlerine oturmak adet degildir istanbulda ama, oturuncada pek bi guzel oldu o gun. camiye girenler, cikanlar, resmini cekenler, merdivenin onunde bilumum esya satan tuccarlar, bagiran adamlar, haslanmis misir kokusu, bir yandan simitcilerin kirmizi beyaz cizgili arabalari, piyangocu abi, turistler ve onlarin dikkatini cekmeye calisan garsonlar.
etrafta binbir turlu dil ve ses.
ter turlu insanin oldugu bir yerdi o merdivenler.
istanbulu dolu dolu yasadigim ve gordugum yerdi sirkeci, eminonu.
uzak ama bir okadar gercekti.
sonrasinda hep sevdim sirkeciyi, bastirilmayi bekleyen filmlerimi ve eminonunun canliligini.

iste o fotograf:)

written by itwastheracoon

No comments yet, be the first

Where is this?

Nearby popular photos – see more

Nearby LomoLocations