ลมหนาวหอบห่มผมมา...

ลมหนาวหอบห่มผมมา...ร้านกาแฟประจำ และพบเจอกับสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปในแววตาของสาว-คนปรุงกาแฟ

เครดิต: dakadev_pui

ลมหนาวหอบห่มผมมา
ที่นี่อีกครา
ณ ร้านกาแฟคุ้นเคย

หอมกลิ่นกาแฟรำเพย
กลิ่นอายระเหย
เหมือนกับทุกครั้งที่เป็น

ผมขอมอคค่าแก้วเย็น
ไมตรีที่เห็น
ดูเธอเปลี่ยนแปลงเปลี่ยนไป

หญิงสาวรอยยิ้มสดใส
เลือนรางจางไป
รอยบวมรอบตามาแทน

ความเศร้าเข้ามาหนาแน่น
บีบอัดคัดแค้น
แสดงออกที่แววตา

เรี่ยวแรงอ่อนโหยโรยรา
รอยช้ำ-น้ำตา
เรื่องทุกข์เรื่องใดทำเธอ

ร่องรอยบอบช้ำบวมเจ่อ
ในดวงตาเธอ
ทุกข์ทนจนเกินรองรับ

เครดิต: dakadev_pui

……………

เครดิต: fruchtzwerg_hh

ลมหนาวหอบห่มผมกลับ
แบกเป้กระชับ
ออกก้าวเดินทางต่อไป

แต่เบื้องลึกของจิตใจ
อาทรห่วงใย
ปรารถนาให้เธอหายดี

แต่ผมทำได้แค่นี้
ยิ้มจนล้นปรี่
ให้เธอใจชื่นขึ้นมา

เพราะผมเป็นเพียงลูกค้า
ไม่มากไปกว่า…
คิดดี…ทำดี..ต่อกัน

เครดิต: fruchtzwerg_hh
เครดิต: fruchtzwerg_hh

written by dakadev_pui on 2012-10-02 in #lifestyle #dakadev_pui-lomo-coffee

More Interesting Articles